Wymienione w tytule wymogi formalne stawiane pracom dyplomowym, licencjackim i magisterskim są na większości uczelni do siebie zbliżone, choć nie jednakowe. Znacznie bardziej były zunifikowane w zamierzchłych czasach, gdy prace magisterskie przepisywało się na maszynie. Czcionki wszystkich maszyn miały podobną wielkość, a interlinię można było ustawić chyba tylko na 3 sposoby. Z tamtych czasów pochodzi zasada, że normą jest strona zawierająca 1800 znaków, co oznacza 30 linijek tekstu po średnio 60 znaków w każdej. Obecnie stosowane ustawienia nie zawsze utrzymują taką średnią liczbę znaków na stronie, ale uczelnie chcą zazwyczaj, aby praca była dostarczona również na nośniku elektronicznym, więc sprawdzenie liczby znaków i przeliczenie ich na strony znormalizowane nie stwarza żadnych problemów.

Objętość pracy dyplomowej

Najczęściej przyjmuje się, że praca licencjacka powinna mieć od 40 do 60 stron, natomiast praca magisterska od 60 do 90 (lub 120) stron. Niektóre uczelnie podają dopuszczalną minimalną liczbę stron w pracy (należy pamiętać, że mowa o stronach znormalizowanych – nie warto więc sztucznie zwiększać liczby stron), w innych podaje się także maksymalną objętość pracy.

Marginesy w pracy dyplomowej

W zasadzie można spotkać trzy typy układów stron:

1. Układ niesymetryczny

Marginesy asymetryczne w pracy dyplomowej, licencjackiej, magisterskiej

Można go polecić z dwóch względów:

  • tekst wygląda lepiej, jeśli margines dolny jest szerszy od górnego
  • szeroki lewy margines (1 cm wchodzi w oprawę) powoduje, że przy otwieraniu pracy nie ma kłopotu z czytaniem tekstu blisko lewego marginesu (bindowanie powoduje, że nie zawsze praca otwiera się całkowicie).

2.Układ symetryczny z marginesami wąskimi

Strona pracy dyplomowej, licencjackiej, magisterskiej z marginesami wąskimi

Margines 3 cm (2 cm + 1 cm na oprawę) po lewej stronie wydaje się trochę zbyt wąski. Przy niektórych oprawach czytanie tekstu będzie utrudnione.

3. Układ symetryczny z szerszymi marginesami

Marginesy 2,5 cm w pracy dyplomowej, licencjackiej, magisterskiej

Bardzo podobny do układu niesymetrycznego. Obecnie najczęściej spotykany.

Czcionka i interlinia w pracy dyplomowej

W pracy dyplomowej najczęściej używa się czcionki Times New Roman, ale nie jest błędem korzystanie z innej czcionki, byle nie nazbyt ozdobnej. Zasady edytorskie mówią, że powinna to być czcionka tzw. szeryfowa, czyli na przykład Times New Roman (litery są wykończone rodzajem beleczek), ponieważ w publikacjach drukowanych taka czcionka jest czytelniejsza. Natomiast w tytułach rozdziałów i podrozdziałów lepiej wygląda czcionka bezszeryfowa, jak choćby popularny Arial.

Różnice można zobaczyć poniżej:

Rodzaj czcionki używanej w pracach dyplomowych, licencjackich i magisterskich

Tekst główny w pracy dyplomowej piszemy czcionką o wielkości 12, 13 lub 14 pkt. Jeśli zachowamy marginesy, o których mowa wyżej, stronę najbardziej zbliżoną do wymiaru strony znormalizowanej (1800 znaków) uzyskamy, jeśli użyjemy czcionki 14. Wtedy co prawda, przy interlinii 1,5 wiersza zmieści nam się tylko 29 linijek, ale w każdej będzie od 60 do 75 znaków, co średnio da nam wymagane 1800 znaków na stronę.

Obecnie jednak coraz częściej stosuje się czcionkę 12 pkt., ale w takim przypadku na stronie mieszczą się 34 wiersze po średnio 75-80 znaków w każdym, czyli znacznie powyżej 2000 znaków na stronie. Aby uzyskać 1800 znaków na stronę, należałoby poszerzyć marginesy, ale na to potrzebna jest zgoda promotora. Można by  też zwiększyć interlinię, ale to nie będzie wyglądało dobrze.

Spotyka się także użycie czcionki 13 pkt, co wydaje się dobrym pośrednim rozwiązaniem.

Bez względu jednak na wybór czcionki stosuje się taką samą odległość między wierszami (interlinia). Wynosi ona 1,5 wiersza.

Numeracja stron w pracy dyplomowej

W pracach występują różne rodzaje numeracji. Nie ma to większego znaczenia, gdzie umieszczamy numer strony. Ważne, by numeracja była ciągła (nienumerowana bywa tylko strona, umieszczona bezpośrednio za tytułową, jeśli ktoś zamieszcza na niej podziękowania lub dedykację, albo też oświadczenie o samodzielnym pisaniu pracy). Osobno powinno się numerować załączniki, ale niektórzy promotorzy wymagają numeracji ciągłej w całej pracy, włącznie z dodatkami. Warto pamiętać o zasadzie stosowanej w publikacjach książkowych. Przy numeracji górnej nie wstawiamy numeru strony na żadnej pierwszej stronie rozdziału (chociaż jest liczona). Przy numeracji dolnej nie powinniśmy wstawiać numeru strony na żadnej ostatniej stronie rozdziału (również jest liczona), ale w Wordzie trudno to zrobić.

Powyższe uwagi dotyczą wszystkich kopii pracy, oprócz obowiązkowego egzemplarza, który znajdzie się w archiwum uczelnianym. Tam często wymagania są inne: druk dwustronny, czcionka co najwyżej 10 pt pojedyncza interlinia oraz bardzo wąskie marginesy – zasady każda uczelnia ustala oddzielnie.

Podziel się na:
  • Facebook
  • Blip
  • Blogger.com
  • Wykop
  • Twitter
  • Śledzik
  • Google Bookmarks
  • RSS
  • email